Kayıtlar

Ekim, 2012 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
Resim
" sevildiğimden en az şüphe ettiğim gündü. "
Resim

yolculuklarda

Resim
Ardından toz koparan bir saat, Ellerin sunağı kılıyor Paris' teki evini, En siyah göz siyah gözünü, Bir çiftlik, bir çift koşum bekliyor yüreğini. Saçın uçmak istiyor, sen giderken -oysa bu yasak. Arkada el sallayanlar Bilmez bunu.
Paul Celan

karanlık çökerken neredeydiniz.

Resim
" Ne günlerdi o günler... Yaşananları buruk bir gülümsemeyle hatırlıyorum şimdi. Buruk bir gülümsemeyle... Biraz o günleri o heyecanla yaşayan çocuğu başka bir yerden, farklı gözlerle görebildiğim, biraz da o heyecanın gerçek bir heyecan olduğunu, o isyanın o kirlenmişlik karşısında çok saf, çok temiz kaldığını, yıllar geçtikçe daha iyi anlayabildiğim için... O çocuğa arada sırada üzüldüğüm için. Onunla aynı zamanda gurur duyduğum için... Bu saflığı, savunmasızlığı ve sakınmasızlığı özlediğim için... "
Mario LeviKaranlık Çökerken Neredeydiniz. 

nurlardan seçmeler

Resim
*


arthur rimbaud

Resim
Tristan Tarza: Rimbaud, kendini kendi koşuluna karşıt araçlarla anlatan bir çocukluktur. Diri çocukluk, tartısız ve ölçüsüz özgürlük, başlangıcında ve bitiminde ölümle komşu bir çocukluk, her aşaması ölüm - kalım, nesnelerin yanıbaşındaki çocukluk, şaşırtıcılık, nesneleri sınırlayan ama öte yandan nesneler önünde kendinden geçen bir çocukluk, özgün ve aşamalı açılımının mayalandığı çocukluk ve alay edilen, görmezlikten gelinen organik sonuyla yaldızlanmış korku.

Bütün Şiirleri

" göçmüş kediler bahçesi "

Resim
" En doğru masal anlamadan korktuğumuzdur. "

" Çünkü her kambur biraz şair bir ailedendir Toparlarsak kendi kendinin çırağı da olabilir Ölü sözcüklere ve çocuklara can vermek için Hangi marş iki kez çalınırsa yeryüzünde unutmayın Hem usta hem çırak bir kambur içindir. "


" ay çiçekleri "

Resim
" Neyse... Dönmek güzel. Bu gece, haritada yerini bilmediğim, daha önce görmediğim bu adada annemle vedalaşmak, belki de iyi gelir bana. Sahibini bilmediğim ayak sesleriyle yaşamak boğucu ve tedirginlik verici bir hal almaya başlamıştı... Artık biliyorum.
Gözlüklerimi takıyorum, dişlerimi ağzıma yerleştiriyorum. Bu saatten sonra uyuyamam artık. Mutfağa bergamot kokulu çay demlemeye gidiyorum. "
Nalan Barbarosoğlu Öykü: Ayak Sesi' nden.Kitap: Ay Çiçekleri.