Cuma

" ay çiçekleri "



" Neyse... Dönmek güzel. Bu gece, haritada yerini bilmediğim, daha önce görmediğim bu adada annemle vedalaşmak, belki de iyi gelir bana. Sahibini bilmediğim ayak sesleriyle yaşamak boğucu ve tedirginlik verici bir hal almaya başlamıştı... Artık biliyorum.

Gözlüklerimi takıyorum, dişlerimi ağzıma yerleştiriyorum. Bu saatten sonra uyuyamam artık. Mutfağa bergamot kokulu çay demlemeye gidiyorum. "

Nalan Barbarosoğlu 
Öykü: Ayak Sesi' nden.
Kitap: Ay Çiçekleri. 

Blog Listem