Salı

yavaşça gel, otur.



Viens lentement t' asseoir 


Akşamın, sakin ışığın çiçeklerini örttüğü
Yerin yakınına
Yavaşça gel, otur.
Gecenin sende sızmasına izin ver
Biz çok seviniyoruz onun
Dehşetli denizinin, dualarımızı bulandırmasına.
Yukarıda, yıldızların saf kristali yanıyor,
İşte en net ve en yarı saydam gök kubbe,
Sadece mavi bir göl ya da mihrabın nakışlı bir camı
Ve arasından bakan gökyüzü işte.
Bin sesli büyük sır
Senin etrafında konuşuyor
Bütün doğanın bin yasası
Etrafında kımıldanıyor
Görünmezliğin gümüş yayları
Ruhunu nişan tahtaları için
Ruhunun şehvetini alıyor.
Ah, temiz kalp ama korkmuyorsun!
Ama korkmuyorsun
Çünkü inanıyorsun bütün dünya iş birliği yapıyor
Hayatı yeşerten
Ve sende gizemi beliren bu aşk için.
Hadi, sakince uzat ellerini,
Ve yavaşça tap;
Sana büyük bir saflık nasihati
Yüz, tuhaf bir altın sarısı gibi
Gök kubbeye ait gece yarılarının altında.


Emile Verhaeren


Çeviri: Damla Yazar



Blog Listem