Cuma

ev karadır.

 
Furuğ: " Gelin ve uzak bir çölde şarkı söyleyeni dinleyin, kollarını açan ve içini çekerek: Eyvahlar olsun bana! Çünkü ruhum irinlerimin ortasında bilinçsiz kalmıştır! diyenin sesini dinleyin. "

Furuğ: " Ve sen ey kırmızıyla kuşanan ve altınlarla süslenen ve gözlerine sürme çeken gündüzün unutulmuşu! Kendine boşuna güzellik verdiğini anımsa! Uzak çöldeki şarkıdan dolayı ve seni küçük düşüren dostlarından dolayı... "

Furuğ: " Bize yazıklar olsun! Zira gündüz zeval bulup sona ermekte ve akşamın gölgeleri uzamakta ve bizim varlığımız, kuşlarla dolu kafesler gibi, tutsaklığın iniltileriyle dolup taşmakta. Aramızda ne zamana kadar süreceğini bilen biri yoktur. Hasat mevsimi geçti ve yaz bitti ve iz kurtulmadık. Kanaryalar gibi ağlarız insaf için ve yoktur, aydınlığı bekleriz ve şimdi karanlıktır... "

( Ders sınıfında Venüs yıldızını anlatan bir çocuk sesi: " Venüs yıldızı. Bazen geceleyin çok parlak bir yıldız görürüz. Bu yıldızın adı Venüs' tür. Venüs yıldızı çok parlaktır. Venüs yıldızı bize çok yakındır. Venüs yıldızı bize göz kırpmaz. " )



Öğretmen: " Neden annemiz ve babamız için Tanrı' ya şükretmeliyiz? "
Çocuk 1: " Ben bilmiyorum. Benim ne annem var ne babam. "
Öğretmen: " Sen bize güzel olan birkaç şey say. "
Çocuk 2: " Ay, güneş, çiçek, oyun. "
Öğretmen: " Sen de birkaç çirkin şey say. "
Çocuk 3: " El, ayak, baş. "
Öğretmen: " İçinde ev olan bir cümle yap. "
Kara tahtaya yazıyor: " Ev Karadır! "


http://www.yasamaugrasi.com/kultursanat/sinema/ev-karadir-furug-ferruhzad.html#.UPnMJCfZaaV

Blog Listem