Pazartesi

batış



Güneştir düşen turuncusuna menekşeler sunarım
Gece artık hiç dönülmeyecek yerlerdeki o sevgiliye
Çocuklara kekik toplıyan sevgiliye
Bir kekik uzatan çocuk anne deyince.
Deniz dibinden çatı çeken
Çocuk üstüne arkadaş üstüne

Güneştir düşen yeşilinde bir yüz döner
Değişmiyen o gençliğiyle sevgili
Ölümden sonraki kurtulma gibi
Döner döner de gelir karşıma
Deniz dibinden çıkan ahtapot ölüleri
Eski utanmaları çeker su yüzüne

Güneştir kırmızı ve ben en çömezi bir rengin
Altın hatıralar hükümetinin
Bitmeyen sultanı o sevgiliye adanmış
Soy utanç soy anış soy sevgi
Gel artmaz azalmaz ey sevgi.


Sezai Karakoç

Pazar



SEVİ

Beyazdı. Beyaz bir su, kocaman, eski
Düşendim ben öpüşünün balkonların-

dan. Vurmuş göğüme yatıyordu Çılgın.
Ağzı durma çoğalan bir şeydi sanki.

Yiniydi, yininin ülkesiydi belki
Krallığım artık benim. Aptal. Dalgın.

Beyazdı aşkım benim, beyaz bir yangın
Etimde gergin dururdu.

Hanlarım ki
beklerlerdi gecede beni. Dağınık.
Korkunç, uzar saçının sokağı artık.

- Ben eğilir bir daha öperim seni
Bir daha saçların karanlık.

Seninle
şimdi bak bir aşkı koyuyoruz Yeni.
Çoğul uyanırsınız artık benimle.

İlhan Berk




Cuma


Sen, taa en baştan
yitirilen sevgili, hiç karşılaşılmayan,
bilmem hangi sesler hoşuna gider senin.

Ben artık, geleceğin dalgası kabarırken,
görmeye çalışmam seni. Bendeki en büyük
görüntüler, denenmiş uzak manzara,
kentler ve kuleler ve köprüler ve beklenmedik
dönemeçleri yolun
ve bir zaman tanrılarla
örülmüş toprakların gücü:
yükselirler içimde anlatmak için
hep kaçınan seni.

Ah, bahçelersin sen,
ah, böylesi bir umutla
seyrettim onları. Kır evinde
bir açık pencere, - ve sen nerdeyse attın adımını
bana doğru dalgın. Sokaklar buldum, -
daha yeni yürümüştün onlarda sen;
bazen de esnaf dükkanlarındaki aynaların
senden başları dönerdi hala, ve irkilip geri verirlerdi
apansız görüntümü. Kim bilir, aynı kuş muydu
ikimizin içinden öten, ayrı ayrı.
.

Rilke

Pazar

Blog Listem